Boek signeren, ergens in Nederland

Het leven is een feest, mensen!

Afgelopen weekend hield ik een signeersessie in het gezellige stadje Arnhem. Of Nijmegen, die twee hou ik nooit uit elkaar. Net als Breda en Den Bosch trouwens. En Den Haag en Moskou. Het is ook lastig om te weten waar je loyaliteiten liggen als je zoveel suikeroompjes hebt als wij van Forum voor Democratie. Le Pen, Poetin, Soros… ze buitelen over elkaar heen om via mij een bepaalde macht te verwerven in de top van de Europese politiek. Alleen in Nederland is de interesse in Forum tanende.

Dat bleek eens te meer tijdens deze boek-signeersessie. Deze foto is van het einde van de middag. Het was erg gezellig met Joop en Annie van de catering, die ons steeds kwamen verwennen met koek en koffie. Mocht ook wel want de huur van zo’n zaaltje is niet goedkoop. Uiteindelijk heb ik één boek gesigneerd, voor Joop. Maar die bleek al naar huis. Wel jammer, want het is een goed boek, waarin ik tot in detail uitleg hoe wij van Forum voor Democratie de Corona-crisis hebben aangegrepen om het Nederlandse politieke veld uit elkaar te spelen en hoe wij hiermee uiteindelijk zo’n 60.000 betalende leden hebben kunnen werven. Het is de kracht van ergens tégen zijn, waardoor je zelf vooruit gaat. Om hogerop te komen, moet je je ergens tegen afzetten.

En tja, dat nu mijn grote liefde voor de krachtige leider Poetin tijdelijk even in minder goede aarde valt bij het Nederlandse electoraat, dat deert me niet. Mijn moeder zei altijd al: “Ze kunnen beter over je fiets lullen dan over je lul fietsen.” Met andere woorden… Oh, wacht, nu weet ik niet meer precies wat mijn punt was.

Maar goed, we hebben na een lange middag met slechte koffie en muffe koeken de boeken weer in de Mercedes geladen en zijn vanuit Schubbekutteveen in de Achter-achterhoek teruggereden naar de beschaving. Naar onze hoofdstad, waar je in een horecagelegenheid nog gewoon in ABN een bier kunt bestellen zonder dat er iemand in spuwt.

Heel irritant, als mensen niet naar je luisteren

Kent u dat? Dat je bepaalde instructies geeft, en dat die dan niet naar de letter worden uitgevoerd? En dat je dan een sub-optimaal resultaat krijgt dat veel beter hard kunnen uitpakken en dat niet aan je verwachtingen voldoet? Dat je een bepaalde lijn uitzet, vanuit visie en een scherpe blik op het ‘gesundes Volksempfinden’ zoals de Duitsers dat noemen (en ik kan u zeggen dat ik sowieso bijzonder scherp Fingerspitzengefühl heb voor wat de mensen willen horen, waardoor ik er in slaag mijn strategie én mijn communicatie een hoogwaardige Feinabstellung mee te geven) en dat je onderschikten deze lijn dan NIET volgen?
Het is om uit je vel te springen. Zo had ik aangegeven dat een van de belangrijkste lijnen in onze partij het beschermen van kinderen betreft. Gewone mensen die kinderen hebben zijn daar namelijk sterk aan gehecht, schijnt. Ik wil daarom ook zelf ooit kinderen, want het lijkt me heerlijk om eens échte onvoorwaardelijke liefde te voelen voor een ander mens dan mijzelf. Vandaar ook dat ik Pepijn en Gideon de opdracht had gegeven een motie te bedenken rond het thema ‘Satanisch Ritueel Kindermisbruik’.

Continue reading “Heel irritant, als mensen niet naar je luisteren”